Gompie optreden in Duitsland (1996) In het begin van die jaren begint Peter Koelewijn als producer aan een hele reeks zeer succesvolle country LP´s/CD´s met Grant & Forsyth. Elke plaat wordt goud en de meeste ook nog platina. Edel metaal wint hij ook met de producties "As Dick me hullep nodig heb" van Johan & de Groothandel, de voetbal CD´s "Feest met Oranje" en "Oranje is, Oranje blijft" en de CD "Goede tijden, slechte tijden", een plaat met alle stars uit de gelijknamige soap. De groep Pater Moeskroen scoort twee top tien hits, "Roodkapje" en "Hela Hola" onder leiding van de Eindhovenaar. Halverwege de jaren negentig neemt hij zelf voor de grap, op verzoek van platendirekteur Rob Peters en onder muzikale leiding van John v.d. Ven, een oud Smokie nummer op ("Living next door to Alice") maar de titel wordt veranderd in "Alice, who the X is Alice". Koelewijn doet dat onder de naam Gompie en scoort er in heel Europa en in Canada mee. Hij krijgt daarvoor een hele rits gouden platen. Gouden platen in Canada voor Helmut Lotti, manager Piet Roelen en Peter Koelewijn (1998) In die tijd verkoopt hij ook zijn aandeel in het Rocket Management aan Ludo Voeten. Op hetzelfde moment wordt hij door Piet Roelen, manager van zanger Helmut Lotti, gevraagd om de, op semi klassieke leest geschoeide, eerste CD van Helmut op te nemen. Het succes is enorm. Van de eerste CD, "Helmut Lotti goes classic", worden alleen al in de Benelux record aantallen weggezet. Ook de 7 CD´s daarna worden opgenomen onder productionele leiding van Peter. Helmut Lotti is inmiddels uitgegroeid tot een artiest van internationale allure en de totale verkoop van zijn CD´s overstijgen inmiddels de 8 miljoen. Voor dezelfde Piet Roelen produceert hij (en schrijft enkele liedjes voor) Lisa del Bo en Michael Junior, twee Belgische artiesten. Het levert hem drie gouden CD´s op. Ook de CD met Lisa del Bo, Willy Sommers en Luc Steeno als trio, wordt een succes. Voor Dino records neemt hij, samen met arrangeur Piet Souer, in een studio in Hollywood een CD op met Engelbert Humperdinck met in het Engels vertaalde Nederlandse hits. Zelfs EMI Duitsland vindt het goed genoeg om te releasen. Aan het eind van de negentiger jaren zorgt Lee Towers met het door Koelewijn geschreven en geproduceerde "Mijn Feyenoord" voor een Rotterdamse voetbalevergreen.